Neo-Enstitüsyonalizm
Neo-Enstitüsyonalizm « Ak?mlar ve Teoriler
Amerikan ekonomik dü?ünce tarihinde, Thorstein Veblen, John Commons ve Wesley Clair Mitchell?in kurmu? olduklar? kurumcu (enstitüsyonalist) ekonomi okulunda, kurucular? izleyen ekonomistlerin olu?turduklar? ku?aklard?r.
En tan?nm?? neo-kurumcular (neo-enstitüsyonalistler) Richard Ely, J.M. Clark, Rexford Guy Tugwell ve Gardiner Means?tir. Walton Hamilton, Robert Hoxie, Selig Perlman, A.B. Wolfe, Morris Copeland ve Edwin Witte gibi di?er baz? ekonomistler de bu ak?ma dahildir.
1972 y?l?nda Allan Gruchy, neo-kurumcular kelimesini ikinci ku?ak kurumcular olan John Kenneth Galbraith, Clarence Ayres, Gunnar Myrdal ve Gerhard Colm için kullanm??t?r. Bugün Evrimci Ekonomi Derne?i?nin ç?karmakta oldu?u "Journal of Economic Issues" adl? degiyi ç?karanlar ve yaz? yazanlar?n büyük bir k?sm? kurumcu görü?leri aç?klamaya ve geli?tirmeye çal??maktad?rlar.
Baz? kimseler, bugünkü kurumculu?un bir anlam ifade etmedi?ini, esas olarak ilk üç kurumcunun gerçek hareketi temsil etti?ini iddia etmektedir. Paul Samuelson, bu görü?ü savunmakta ve gerçek kurumculu?un 40 y?l önce sona ermi? oldu?unu iddia etmektedir. Di?er taraftan kurumcular?n birçok fikirlerinin ve konular?n?n ekonomik dü?ünce ak?m?na girmi? oldu?unu iddia edenler de vard?r.
Ekonomik kalk?nma ile ilgilenen ekonomistlerin ekonomik kararlar?n çerçevesini olu?turan kurumsal yap? üzerinde durmalar?, kurumcular?n ekonomik analizde görmek istedikleri geli?melere uygun bulunmaktad?r. ?nsan hayat?n?n de?eri, kalk?nma ve büyümenin çevreye maliyeti, ekonomik faaliyetin moden dünyaya verdi?i ?ekil kurumcular?n ekonomik kalk?nma büyümeden ziyade ekonominin ilerlemesi ve düzelmesi üzerinde durmalar?n?n isabetini do?rulam??t?r.
Gerek ilk kurumcular, gerekse neo-kurumcular, ekonomik karar verme sürecini kültürel ve toplumsal çerçevenin içinde incelemektedir. Kurumculuk, ayn? zamanda klasik ve neo-klasik ekonomik teorinin varsay?m ve perspektiflerine cephe alan bir hareket say?lm??t?r. Bu bak?mdan ba?ta Gustav Schmoller olmak üzere ak?m?n savunucular?, Alman Tarihçi Okulu?nun ve Ütopist Sosyalistler?in fikirlerini yans?tmaktad?r. Neo-kurumcular ise kurumculu?un yaln?z muhalefet olmad???n? iddia etmektedirler.
Kurumculu?un esas?, kaynaklar?n nas?l kullan?laca?? konusunda toplumda olu?an tercihleri ?ekillendirmeyi ve ifade etmeyi ekonomiye dahil etmeleridir. Toplumsal de?erlerin olu?tu?u ve kaynaklarla ilgili kararlar?n al?nd??? bu kar??l?kl? etkile?im süreci kurumculu?un en ay?r?c? özelli?idir. Öteki ekonomi okullar?nda bu özellik yoktur.
Kurumculuk, statik ve denge üzerinde de?il, süreçler ve evrim üzerinde durmaktad?r. Ekonomik karar vermeye katk?lar?n do?al ?lart? uyum de?il, çat??mad?r. Kurumculara göre politik ekonomi, piyasalar? ve fiyatlar? yüzeysel bir ?ekilde incelemekte, modern toplumsal de?erlerin kaynak da??l?m? sürecinde yans?t?lmas?n? ihmal etmektedir.
Kurumculara göre önemli olan fiyatlar?n nas?l olu?tu?u de?il, de?erlerin nas?l olu?tu?u ve de?erlendirme sisteminin zaman içinde nas?l de?i?ti?idir. Bu itibarla kurumcular, kalk?nma ve büyümeden çok, ekonomik ilerlemenin, ilerleme fikirlerinin nas?l olu?tu?u ve nas?l de?i?ti?i ile ilgilenirler. Bu fikirler, toplumun kurumsal yap?s?n?n bütününü ilgilendirdi?i için, kurumcular ad? yerle?mi?tir. Ancak evrimci ekonomi çok daha uygun bir add?r. Ayn? zamanda kurumcular?n kalk?nma ekonomisinde ba?ar?l? olmalar?n?n nedenini de aç?klamaktad?r.
